NASIL GİRİŞİMCİ OLDUM  ?
 
1991’de üniversiteden mezun oldum. Lise ve Üniversite eğitimim boyunca kendi işimi yapmakla ilgili hayallerim vardı. Ama ne tür bir iş yapacağım hakkında en küçük bir fikrim yoktu. Ben kendi kendimin patronu olmalıydım. Özgür karar vermeli ve hızlı hareket etmeliydim.  Hantallıktan, statüko ve bürokrasiden hiç hoşlanmıyordum.

Kafamın içinde dolaşan bir sürü iş fikriyle 3,5 yıl boyunca özel sektörde bir kurumda yönetici olarak çalıştım. Bir şeylere adım atmak için doğru zaman ve doğru fikri kolaçan ediyordum.

Ve beklediğim keşfi bir gün yaptım. Alanya’da henüz Özel Okul Öncesi Eğitim Kurumu iki taneydi. Ve her ikisi de  öğrenci doluydu. Hatta velilerin kayıt için sıra beklediklerini duymuştum. Bu işle eğitimim birebir örtüşmüyordu, ancak bu yatırımcı olmama engel  bir durum değildi. Önemli olan iyi bir fikir bulmuştum. Ve fikrin peşinden koşmaya karar verdim.

Antalya ve Alanya’daki özel okul öncesi eğitim kurumlarına ziyaretlerde bulundum  ve bilgiler topladım. Binalarını ve teşrifatlarını gözlemledim.Yasal kuruluş prosedürlerini inceledim.  İşe başlangıç sermayem,  ayrıldığım işyerinden aldığım son maaşımdı. Ama bu benim motivasyonumu hiç etkilemedi. O işyerinde edindiğim iş çevresi ile kurduğum iyi ilişkiler sayesinde,  bulacağım binanın dekorasyonu ve tadilatını  borçlanarak yaptırabileceğimi biliyordum. Bir ay boyunca bulunduğum şehirde kiralık bina aradım. Her sabah yollara çıkıyor, akşama kadar bıkmadan, yılmadan  anaokulu yapabilmek için binalarını bana kiralamaları için mülk sahipleriyle konuşuyordum. Yirmi dört yaşındaydım ve bekardım,
Görüştüklerimin çoğu bana kuşkuyla bakıyor, bazıları da  gürültü olur, komşularım rahatsız olur, bina yıpranır vb. bahanelerle hayır diyorlardı. Hatta görüşme yaptığım yerli mülk sahipleri konuşurken yüzüme bakmıyor, ciddiye almıyor, babam yada ağabeyim  yok mu diye soruyorlardı.  Bütün bu süreçte kadın mülk sahibine hiç rastlamadım..

Birinci ayın sonunda görüştüğüm birisi, yine yüzüme bile bakmadan konuşmamı dinleyip
“ bakarız, düşünürüz, baban, abin, nerelisin vb.”  deyince erkek arkadaşımı yanıma aldığım gibi nişanlım sıfatıyla götürdüm. Birlikte kiralama işini kotardık. O gün İşimin ilk temelini  atmış oldum. (ve tabi evliliğimin ilk temelini de)  Şirketimi borçlanarak kurdum. Aile desteği yada eş desteği imkanlarım olmadı. 17 yılda adım adım büyüdüm. Bugün eğitim kurumum Alanya’nın bilinen bir markası konumunda.

Benim girişimcilik hikayem bu. Azim, Karalılık, Cesaret ve Sabır benim en büyük sermayem…